Serdecznie witamy

na internetowej stronie

PARAFII ALBIGOWA



Fragment witraża

Kiedy w życiu się zagubisz,

gdy nadejdą chwile złe,

zwróć swe modły ku Maryi,

Ona spełni prośby twe.

 

Miłość Twoja nie ma granic,

kochasz Matko dzieci swe,

gdy do Ciebie się zwracamy,

zawsze czułe serce Twe.

 

Świat ochraniasz przed burzami,

troską swą ogarniasz nas.

spieszysz zawsze nam z pomocą

w każdą chwilę, w każdy czas.

Strona stworzona z myślą o wszystkich tych, którzy z różnych względów nie mogą uczestniczyć w kościele we mszy świętej – chorych, podróżujących, przebywających w krajach bez kościołów. http://msza-online.net/?page_id=5

Święty Jan Paweł II: Bracia i Siostry! Drodzy Rodacy w Kraju i na całym świecie!

 

Przyjmijcie dziś na nowo Boga, Jego moc i łaskę, która przyszła nam z Krzyża, z cierpienia, ze śmierci, a objawiła się w Zmartwychwstaniu Syna Bożego.

Przyjmijcie Chrystusa Zmartwychwstałego. Przyjmijcie Jego Krzyż i to wszystko, co on przynosi człowiekowi i ludzkości: zbawienie, wolność i godność Bożych synów, życie, żywot nasz naprawiony, żywot wieczny.

Za pobożne pomodlenie się przed KRZYŻEM, modlitwą: „Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu..”, w każdy piątek Wielkiego Postu, można uzyskać odpust zupełny. Trzeba być w stanie łaski uświęcającej i wcześniej przyjąć Komunię Świętą.

 

Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu, upadam na kolana przed Twoim obliczem i z największą gorliwością ducha proszę Cię i błagam, abyś wszczepił w moje serce najżywsze uczucia wiary, nadziei i miłości oraz prawdziwą skruchę za moje grzechy i silną wolę poprawy. Oto z sercem przepełnionym wielkim uczuciem i z boleścią oglądam w duchu Twoje pięć ran i myślą się w nich zatapiam, pamiętając o tym, dobry Jezu, co już prorok Dawid włożył w Twoje usta: "Przebodli ręce moje i nogi, policzyli wszystkie kości moje" (Ps 22,17).

Święty Michale Archaniele!

Wspomagaj nas w walce,

a przeciw zasadzkom i niegodziwości

złego ducha bądź naszą obroną.

Oby go Bóg pogromić raczył,

pokornie o to prosimy,

a Ty, Wodzu niebieskich zastępów,

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz ludzkich

po tym świecie krążą,

mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

Program na rok 2015/2016

Trzeci rok (2015/2016) realizacji czteroletniego Programu duszpasterskiego przeżyjemy pod hasłem „Nowe życie w Chrystusie”. Jest to centralny etap Programu, gdyż przez dwa poprzednie lata zmierzaliśmy do tego momentu, jakim jest 1050. rocznica Chrztu Polski. Wspominając początki wiary na polskiej ziemi, chcemy dziękować Bogu za łaskę chrztu świętego oraz pozostałych sakramentów inicjacji chrześcijańskiej, a także za ludzi, którzy podzielili się z nami doświadczeniem żywej więzi z Bogiem, przekazując nam wiarę. Dzięki ich świadectwu żyjemy Ewangelią Jezusa Chrystusa i ufamy, że uda nam się przekazać wiarę pokoleniom, które idą po nas. W tym duchu pragniemy przeżywać ten szczególny rok, odkrywając znaczenia chrztu we wspólnocie Kościoła. Mamy jeszcze wiele do zrobienia, by w odpowiedni sposób przygotować do tego sakramentu dorosłych, by go godnie i pięknie celebrować oraz mądrze towarzyszyć na drodze wiary tym, którzy go przyjęli. Potrzebne jest nam zachwycenie się nowym życiem, jakie przynosi nam Chrystus, by dostrzec godność dzieci Bożych, którą otrzymaliśmy na chrzcie świętym. Wielkim wyzwaniem dla nas jest udział w potrójnej misji Jezusa Chrystusa: prorockiej, kapłańskiej i królewskiej. Szczera realizacja misji, która została nam dana i zadana, prowadzi nas drogą duchowości chrzcielnej, w której wyrażamy Bogu wdzięczność za dar zbawienia, wierność w chodzeniu Jego drogami oraz gotowość zaangażowania się w apostolstwo.

Jubileusz Chrztu Polski świętować będziemy na poziomie ogólnopolskim, diecezjalnym i parafialnym (…) Centralne wydarzenia odbędą się w dniach 14, 15 i 16 kwietnia 2016 roku w Gnieźnie i Poznaniu z udziałem Konferencji Episkopatu Polski oraz władz państwowych. Bardzo ważnym momentem będzie świętowanie Jubileuszu we wspólnotach parafialnych. Będzie to miało miejsce w Wigilię Paschalną, kiedy to wraz całym Kościołem odnawiamy przymierze chrzcielne. Pragniemy, by szczególnym znakiem modlitewnej łączności wszystkich wspólnot parafialnych była jubileuszowa świeca, która będzie przypominać światło wiary, jakie nasi przodkowie przyjęli, a którym dzisiaj żyjemy, pragnąc je przekazać przyszłym pokoleniom (…).

Kontekst roku duszpasterskiego 2015/2016

Zrządzeniem Bożej Opatrzności 1050. rocznica Chrztu Polski zbiega się ze Światowymi Dniami Młodzieży, jakie będziemy przeżywać w Krakowie z udziałem Ojca Świętego Franciszka oraz rzeszy młodych ludzi z całego świata.

Pierwszym doświadczeniem Bożego Miłosierdzia był dla każdego z nas chrzest. Światowe Dni Młodzieży przeżyjemy pod hasłem „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7). Będziemy dziękować Bogu także za świętych, którymi On posłużył się, by przybliżyć światu w XX wieku tajemnicę swego Miłosierdzia: za św. Faustynę i św. Jana Pawła II (…).

Decyzją papieża Franciszka nowy rok duszpasterski będzie czasem Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Ojciec Święty pragnie, by Rok Święty przeżywany był nie tylko w Rzymie, ale we wszystkich Kościołach lokalnych. Wymownym znakiem będzie otwarcie drzwi miłosierdzia we wszystkich katedrach na świecie i w kościołach wyznaczonych przez biskupów.

„Język Kościoła i jego gesty powinny przekazywać miłosierdzie tak, aby wejść w głębię serca ludzi i sprowokować ich do odnalezienia drogi powrotu do Ojca. Rok Święty Nadzwyczajny jest zatem po to, aby w codzienności żyć miłosierdziem, które od zawsze Ojciec rozciąga nad nami. W tym Jubileuszu dajmy się Bogu zaskoczyć. On nigdy nie przestaje otwierać drzwi swojego serca, by powtarzać, że nas kocha i że chce dzielić z nami swoje życie” (Misericordiae vultus).

ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II

 

Wszyscy uczcie się być Kościołem przez ofiarną służbę ludziom i odważne przepowiadanie — bardziej czynem niż słowem — Dobrej Nowiny o Jezusie. Maryja, która pierwsza uwierzyła, ponieważ jako pierwsza przyjęła wcielone Słowo, a będąc Jego Matką, stała się też Jego uczennicą, niech wam pomoże iść za Chrystusem w każdym momencie życia i czuć się Kościołem, być żywymi członkami Kościoła!

      Spotkanie z młodzieżą - 6.09.1993 - Kowno.

Boże, Źródło wszelkiego dobra, dziękuję Ci, że w swojej miłości obdarzyłeś błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszkę godnością kapłaństwa. Posłałeś Go, aby gorliwie głosił Twoje słowo, szafował świętymi sakramentami, mężnie działał w Twoje Imię i zawsze był blisko każdego człowieka wzywając do przebaczenia, jedności i pokoju. Ty obdarzyłeś Go łaską męczeństwa, przez co upodobnił się do Chrystusa na drodze krzyżowej. Uwielbiamy i dziękujemy Ci, Panie, za ten wielki dar dla Kościoła, szczególnie za to, że uczyniłeś go pośrednikiem w rozdawnictwie łask. W swoim nieskończonym miłosierdziu racz zaliczyć Go w poczet świętych, a mnie, za jego wstawiennictwem udziel łaski ......., o którą z ufnością Ciebie proszę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

O Matko Nieustającej Pomocy, Najszczęśliwsza Matko Boskiego Dzieciątka; przychodzę do Ciebie z sercem ciężko zatroskanym, pełnym jednak ufności w Nieustającą Pomoc Twoją. Błagam Cię przez miłość Twego Boskiego Syna, przez boleści i troski, jakieś dla Niego ponosiła, bądź i dla moich dzieci (mego dziecka) – które Ci poświęciłem(łam) i dziś na nowo oddaję – dobrą i czułą Matką. Weź je pod Swoją obronę i otocz opieką w tych licznych niebezpieczeństwach, jakie im w życiu doczesnym zagrażają.

Ojciec Niebieski powierzył mi te dzieci, jako najcenniejsze dobro. Są one odkupione Najdroższą Krwią Syna Bożego.

Moim obowiązkiem jest tak je wychować nauką i przykładem, by stały się dziedzicami Królestwa Niebieskiego. Biada mi, jeżeli by choć jedno z nich z  mojej winy miało zginąć na wieki. Jakże bym za to ciężko odpowiedział(a) na sądzie Bożym.

Bez łaski Bożej, bez Twojej pomocy i pośrednictwa, o droga Matko, tego nie dokonam. Pomóż mi więc i błagaj Syna Swego, by mi udzielił potrzebnej siły i łaski. Naucz mnie, co mam czynić. Chętnie wszystko wykonam, by tylko dzieci moje dobrze wychować, by je do Boga i do Ciebie, do cnoty i dobrego doprowadzić. Lecz niebezpieczeństwa ze strony świata im grożące są wielkie, a ja nie wszędzie mogę być obecny(a). Jeżeli Ty, Najdroższa Matko ich nie obronisz i nie zachowasz, to wszelkie moje wysiłki będą nieskuteczne. Broń więc moje dzieci, o Matko najlepsza, Maryjo.

Wszak Ty zawsze pomagasz, a one do Ciebie należą. Oby zawsze Twoimi zostały, oby żadne z nich nie zginęło, żadne nieszczęśliwe nie było. Spraw to o Matko Nieustającej Pomocy. Amen

Święta Rito, posłuszna córko swoim rodzicom, kochająca małżonko gwałtownego męża, cierpliwa matko dwojga trudnych dzieci, dobrotliwie wyrozumiała współsiostro w klasztornej wspólnocie, cudowna współtowarzyszko cierpień ukochanego Pana. Ty znasz ludzi oraz ich nędzę. Ty wiesz także o palących troskach mego niespokojnego serca. Bezgraniczna ufność w moc Twego orędownictwa prowadzi mnie do Ciebie. Pomogłaś niezliczonym ludziom. W rozpaczliwych i prawie beznadziejnych wypadkach byłaś ostatnią ucieczką dla proszących Cię z wiarą. Nie opuszczaj mnie także w mojej wielkiej potrzebie ..... (wymienić ją). Ty doświadczyłaś wielu cierpień i stałaś się godną nosić na swym czole ranę cierniowej korony. Dopomóż mi także iść moją drogą, i nieść mój krzyż razem z Chrystusem, aby zaprowadził mnie do nieba. Amen.

Objawienie jest twórczym zaangażowaniem się osobowego Boga w historię człowieka.

W akcie Objawienia
Bóg żywy dobrowolnie ujawnił się człowiekowi w czynie i słowie w ramach historii zbawienia, której punktem kulminacyjnym były czyny i słowa Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa.

Odtąd Objawienie z woli Boga dociera 
do człowieka nie bezpośrednio,
lecz za pośrednictwem Kościoła
w formie żywej wiary i żywego nauczania.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Łk 9,18-24 Wyznanie wiary w Chrystusa i zapowiedź męki

 


Gdy Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?»

Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał».

Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego».

Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».

Potem mówił do wszystkich: «Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa».

 

„Za kogo Mnie uważacie?”

Ks. Mariusz Pohl

W tym słynnym dialogu z dzisiejszej Ewangelii, Jezus przeprowadził swoisty sondaż: za kogo uważają Go ludzie. Wyniki tego sondażu były potrzebne Jezusowi do trzech celów: do przetestowania wiary Apostołów, do sprostowania błędnych wyobrażeń Mesjasza i do ukazania ideału chrześcijańskiego życia. Cele te są nadal aktualne i warto dać Chrystusowi szansę, aby mógł je zrealizować względem nas samych. Spróbujmy więc przeprowadzić wspólnie ten eksperyment.

W punkcie wyjścia zbadajmy swoje przeciętne, bezrefleksyjne opinie o Jezusie. A więc: Syn Boży, Zbawiciel, Bóg-Człowiek, Odkupiciel Człowieka, Druga Osoba Trójcy Świętej… Są to oczywiście odpowiedzi poprawne, stoi za nimi autorytet i wiara Kościoła. Ale są to zarazem odpowiedzi beznamiętne i martwe, odpowiedzi, które nic nie kosztują, nie znaczą i na nic nie wpływają. Tymczasem Jezus chce, aby ta odpowiedź była zarazem wyznaniem wiary, żeby coś z niej wynikało.

I dlatego w drugim etapie naszego eksperymentu spróbujmy zdobyć się na chwilę modlitwy i refleksji, otwórzmy się na działanie Ducha Świętego i pozwólmy, aby teraz On podsunął nam odpowiedź. Być może, będzie ona brzmiała identycznie co do słów, ale zawartość treściowa każdego słowa prawdopodobnie będzie teraz zupełnie inna. Nie będą to już bowiem tylko katechizmowe cytaty, lecz osobiste wyznania wiary. Poznać je można po tym, że towarzyszy im miłość, ufność, wewnętrzny pokój i radość, poczucie, że Jezus jest blisko i że nie jestem Mu obojętny.

Ale to jeszcze nie koniec. Takie osobiste wyznanie wiary trzeba jeszcze rozwinąć poprzez refleksję i konfrontację ze Słowem Bożym. Owocem tego będzie lepsza znajomość Boga, zbliżenie się do Prawdy. Albowiem wiara nie wyczerpuje się tylko w poczuciu ufności, miłości i bezpieczeństwa. Wiara to także poznanie prawdy o Bogu. Jeśli kogoś kocham, to będę pragnąć go coraz lepiej poznać, wiedzieć, kim jest, co lubi, jakie ma poglądy, jak wygląda jego życie.

Tak samo jest z Jezusem. Kiedy doświadczę Jego żywej obecności, będę chciał tę obecność zrozumieć, zobaczyć, co z niej wynika, dowiedzieć się czegoś więcej o Nim. Jeśli spotkanie z Jezusem było autentycznym przeżyciem, a nie tylko wzruszającym, uczuciowym seansem, powinno ono zaowocować pragnieniem poznania Jezusa i Jego nauki. W przeciwnym razie grozi nam zamknięcie się w subiektywnych emocjach, pogoń za wzruszeniami, egzaltacja i dziwactwo religijne.

Tymczasem Jezus chce, żeby autentyczna wiara pociągała za sobą postawę trzeźwego i konsekwentnego wypełniania Bożej woli. Dlatego najpierw daje przykład sam na sobie: Mesjasz to ten, który wypełnia do końca wolę Bożą – nawet, jeśli oznacza ona krzyż – a nie idol i maskotka tłumów. Mesjasz ofiarowuje człowiekowi swoją miłość i dar zbawienia, ale oczekuje twardej wiary i posłuszeństwa. Bez tego nie da się przyjąć zbawienia, ani iść Bożą drogą.

Ci, którzy chcą naśladować Chrystusa, muszą być gotowi wziąć swój krzyż i upodobnić swoje życie do życia Zbawiciela. Wymaga to na pewno samozaparcia i wielkiego zaufania do Boga. Trzeba bowiem będzie zrezygnować z wielu ludzkich wyobrażeń i pragnień, mitów i złudzeń. Chrystus je zdemaskował i skorygował swoją nauką, objawieniem prawdy o sobie, o człowieku, o życiu i zbawieniu. Kto tę prawdę przyjmie i zrozumie, znajdzie moc do przezwyciężenia największych przeszkód i dźwigania najcięższego krzyża. Bo będzie wiedział, że Chrystus idzie z nim.

Były redaktor naczelny "Christianitas" proponuje, żebyśmy powrócili do tradycyjnej modlitwy za Ojczyznę. Prosi, by polscy katolicy troskę o dobro kraju wyrażali w wieczornym pacierzu słowami ks. Piotra Skargi:

 

Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniu Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

NAUCZ MNIE PANIE

Naucz mnie Panie miłować bliźniego
Mimo ż

Kto nie zgina kolan przed Bogiem, zegnie je przed śmiesznymi bożkami.

                                              Michael kard. Faulhaber


 





Ośrodek Nadzieja w Dubiecku

Wybrzeże 35a  37-750 Dubiecko

  Dyrektor Ośrodka: ks. Lesław Pelc

tel. 601 874 450

http://www.ksmap.pl/

 

 

Katecheza Przedmałżeńska

terminy:

15-17 stycznia 2016r.

12-14 lutego 2016r.

11-13 marca 2016r.

8-10 kwietnia 2016r.

13-15 maja 2016r.

24-26 czerwca 2016r.

Aby uczestniczyć w kursie wymagana jest rezerwacja telefoniczna:

601 874 450

Powrót

Dzisiaj jest

piątek,
24 czerwca 2016

(176. dzień roku)

Zegar

Jestem z wami.

Święta

Wyszukiwanie

Sonda

Czy modlisz się modlitwą różańcową?

sporadycznie

wcale

codziennie


Licznik

Liczba wyświetleń:
1931618