Serdecznie witamy

na internetowej stronie

PARAFII ALBIGOWA



Fragment witraża

Kiedy w życiu się zagubisz,

gdy nadejdą chwile złe,

zwróć swe modły ku Maryi,

Ona spełni prośby twe.

 

Miłość Twoja nie ma granic,

kochasz Matko dzieci swe,

gdy do Ciebie się zwracamy,

zawsze czułe serce Twe.

 

Świat ochraniasz przed burzami,

troską swą ogarniasz nas.

spieszysz zawsze nam z pomocą

w każdą chwilę, w każdy czas.

 

 

KORONKA ZA KONAJACYCH.

 

 

Podaj SMS-em imię chorego, cierpiącego, umierającego potrzebującego modlitwy - tel. 505 060 205.

Zostanie ono przesłane do osób czuwających w tej godzinie i modlących się Koronką do Miłosierdzia Bożego.

I Ty możesz dołączyć do grona modlących się, zadzwoń do nas – tel. 882 178 012.

www.milosierdzie.pl w zakładce SANKTUARIUM, rozwinięcie KORONKA ZA KONAJĄCYCH

 

SANKTUARJUM BOŻEGO MIŁOSIERDZIA KRAKÓW ŁAGIEWNIKI

Strona stworzona z myślą o wszystkich tych, którzy z różnych względów nie mogą uczestniczyć w kościele we mszy świętej – chorych, podróżujących, przebywających w krajach bez kościołów. http://msza-online.net/?page_id=5

Święty Jan Paweł II: Bracia i Siostry! Drodzy Rodacy w Kraju i na całym świecie!

 

Przyjmijcie dziś na nowo Boga, Jego moc i łaskę, która przyszła nam z Krzyża, z cierpienia, ze śmierci, a objawiła się w Zmartwychwstaniu Syna Bożego.

Przyjmijcie Chrystusa Zmartwychwstałego. Przyjmijcie Jego Krzyż i to wszystko, co on przynosi człowiekowi i ludzkości: zbawienie, wolność i godność Bożych synów, życie, żywot nasz naprawiony, żywot wieczny.

Za pobożne pomodlenie się przed KRZYŻEM, modlitwą: „Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu..”, w każdy piątek Wielkiego Postu, można uzyskać odpust zupełny. Trzeba być w stanie łaski uświęcającej i wcześniej przyjąć Komunię Świętą.

 

Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu, upadam na kolana przed Twoim obliczem i z największą gorliwością ducha proszę Cię i błagam, abyś wszczepił w moje serce najżywsze uczucia wiary, nadziei i miłości oraz prawdziwą skruchę za moje grzechy i silną wolę poprawy. Oto z sercem przepełnionym wielkim uczuciem i z boleścią oglądam w duchu Twoje pięć ran i myślą się w nich zatapiam, pamiętając o tym, dobry Jezu, co już prorok Dawid włożył w Twoje usta: "Przebodli ręce moje i nogi, policzyli wszystkie kości moje" (Ps 22,17).

Święty Michale Archaniele!

Wspomagaj nas w walce,

a przeciw zasadzkom i niegodziwości

złego ducha bądź naszą obroną.

Oby go Bóg pogromić raczył,

pokornie o to prosimy,

a Ty, Wodzu niebieskich zastępów,

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz ludzkich

po tym świecie krążą,

mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

 

Hasłem tegorocznego Roku Liturgicznego 2016/2017 są słowa: "IDZCIE I GŁOŚCIE" 

 

Wskazania na okres Adwentu.

      Okres Adwentu ma podwójny charakter: jest czasem przygotowania do Uroczystości narodzenia Pańskiego, podczas której czcimy pierwsze przyjście Syna Bożego na świat. Jest też czasem, w którym uwaga wiernych zostaje skierowana na oczekiwanie powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa przy końcu dziejów. Z tych dwóch powodów oktres Adwentu przeżywany jest Jako czas świętego i radosnego oczekiwania.

      Niedziele Adwentu mają pierwszeństwo przed wszystkimi świętami Pańskimi i przed wszystkimi uroczystościami wobec tego nie dopuszczają Mszy uroczystej Patrona Kościoła (odpustowej).

      W okresie Adwentu, na mocy specjalnego indultu Kongregacji Obrzedów (...), we wszystkich kościołach i kaplicach może być sprawowana jedna Msza św wotywna o NMP, zwana Roratnią. Mszy tej jednak nie wolno celebrować w niedziele Adwentu i uroczystości. Roraty celebruje się wcześnie rano, albo wieczorem. W czasie tej Mszy św. zapala się dodatkową świecę,w prezbiterium, zwaną "roratką".

         Program Duszpasterski wyznaczył cztery podstawowe cele działalności: ewangelizacyjny - pozwalający na poznanie Jezusa, nawiązanie z Nim relacji, pogłębienie osobistej więzi; inicjacyjny - uświadamiający i umożliwiający podjęcie łaski sakramentów inicjacji, głównie chrztu; formacyjny - nastawiony na kształtowanie postaw duchowych i moralnych zgodnych z wiarą katolicką, zaangażowanie w życie Kościoła, świadectwo życie chrześcijańskiego oraz społeczny - obejmujący pełne uświadomienie i podjęcie odpowiedniej działalności za kształtowanie w duchu wiary życia rodzinnego, społecznego i zawodowego.

Czwarty rok Programu Duszpasterskiego zachęca do podjęcia tematu skutków i owoców wcześniejszego zjednoczenia z Chrystusem. Nawiązując do nauczania Franciszka, wzywa do bycia uczniami-misjonarzami. Powinniśmy czynić nasz Kościół misyjnym zarówno wewnątrz (ad intra), jak i na zewnątrz (ad extra). Należy odnowić misyjny zapał wewnątrz wspólnoty wierzących, ale także wychodzić na obrzeża do tych sióstr i braci, którzy żyją poza Kościołem albo zatracili kontakt ze wspólnotą wierzących, mimo iż zostali ochrzczeni.
Jednym z zadań będzie głoszenie Ewangelii nadziei przez realizację potrójnej misji Chrystusa - kapłańskiej, prorockiej i królewskiej. "Potrzebna jest świadomość tej misji ochrzczonych. Trzeba ją w ludziach budzić oraz formować ich do posługi głoszenia. Misja ta ma być realizowana wspólnie przez duchownych, osoby życia konsekrowanego i wiernych świeckich, ucząc się wzajemnej współpracy.

W ostatnim roku realizacji Programu ważne będzie także uświadomienie wiernym, że wszyscy, niezależnie od wieku mogą aktywnie włączać się w głoszenie Ewangelii.

      Rok liturgiczny 2016/2017 episkopat Polski ogłosił Rokiem Świętego Brata Alberta, z okazji 100. rocznicy jego śmierci. "W kontekście tematu roku «Idźcie i głoście» przykład tego świętego stanie się okazją do uwiarygodnienia czynami miłosierdzia tego, co będziemy głosić. W każdej polskiej parafii powinien funkcjonował parafialny zespół Caritas".

      Na rozpoczynający się rok liturgiczny przypada także stulecie objawień fatimskich. Będzie to okazja do przypomnienia przesłania Matki Boże: wezwania do nawrócenia, pokuty, modlitwy różańcowej, wprowadzenia nabożeństw pierwszosobotniach wynagradzających Jej Niepokalanemu Sercu.
Proponowany Program zakłada kontynuację działań z poprzednich lat, m.in. rekolekcje kerygmatyczne w parafiach, biblijne ożywienie duszpasterstwa, prowadzenie katechezy dorosłych przed chrztem dziecka. Podstawowym celem jest dalsze działanie ukierunkowane na ukształtowanie w wiernych duchowości chrzcielnej, która powinna się rozwijać i dojrzewać na drodze dorosłego życia, po przyjęciu chrztu.

Komisja Duszpasterstwa KEP wyznaczyła trzy priorytety: 

Być Kościołem misyjnym w Polsce - czynienie wspólnot misyjnymi wewnątrz i na zewnątrz Kościoła, głoszenie Dobrej Nowiny w rodzinie, szkole, na uczelniach, w ruchach i stowarzyszeniach, mediach, przestrzeni publicznej itp.

Realizacja misji kapłańskiej, prorockiej i królewskiej - budzenie poczucia wśród ochrzczonych bycia Ludem kapłańskim, prorockim i królewskim, formacja ku realizacji w życiu misji kapłańskiej, prorockiej i królewskiej, zaangażowanie ochrzczonych w liturgię, przepowiadanie i służbę.

Współpraca osób duchownych, konsekrowanych i świeckich - formacja podkreślająca równość w godności i działaniu wszystkich ochrzczonych, wspólne działania według otrzymanych powołań, darów i charyzmatów, umiejętność i doskonalenie współpracy.

Programowi przyświecają trzy szczególne zadania - głoszenie Słowa Bożego (kerygma-martyria), sprawowanie sakramentów (leiturgia), posługa miłości (diaconia). Zadania te współgrają ze sobą i nie mogą być rozpatrywane oddzielnie.

Obecny rok duszpasterski kończy czteroletni cykl, który rozpoczął się w 2013/14 r. Słowem – kluczem był najpierw 'kerygmat', w kolejnych latach: 'metanoia – nawrócenie' i 'chrzest' – nowe życie w Chrystusie.

Kontekst roku duszpasterskiego 2015/2016

Zrządzeniem Bożej Opatrzności 1050. rocznica Chrztu Polski zbiega się ze Światowymi Dniami Młodzieży, jakie będziemy przeżywać w Krakowie z udziałem Ojca Świętego Franciszka oraz rzeszy młodych ludzi z całego świata.

Pierwszym doświadczeniem Bożego Miłosierdzia był dla każdego z nas chrzest. Światowe Dni Młodzieży przeżyjemy pod hasłem „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7). Będziemy dziękować Bogu także za świętych, którymi On posłużył się, by przybliżyć światu w XX wieku tajemnicę swego Miłosierdzia: za św. Faustynę i św. Jana Pawła II (…).

Decyzją papieża Franciszka nowy rok duszpasterski będzie czasem Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Ojciec Święty pragnie, by Rok Święty przeżywany był nie tylko w Rzymie, ale we wszystkich Kościołach lokalnych. Wymownym znakiem będzie otwarcie drzwi miłosierdzia we wszystkich katedrach na świecie i w kościołach wyznaczonych przez biskupów.

„Język Kościoła i jego gesty powinny przekazywać miłosierdzie tak, aby wejść w głębię serca ludzi i sprowokować ich do odnalezienia drogi powrotu do Ojca. Rok Święty Nadzwyczajny jest zatem po to, aby w codzienności żyć miłosierdziem, które od zawsze Ojciec rozciąga nad nami. W tym Jubileuszu dajmy się Bogu zaskoczyć. On nigdy nie przestaje otwierać drzwi swojego serca, by powtarzać, że nas kocha i że chce dzielić z nami swoje życie” (Misericordiae vultus).

ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II

 

Wszyscy uczcie się być Kościołem przez ofiarną służbę ludziom i odważne przepowiadanie — bardziej czynem niż słowem — Dobrej Nowiny o Jezusie. Maryja, która pierwsza uwierzyła, ponieważ jako pierwsza przyjęła wcielone Słowo, a będąc Jego Matką, stała się też Jego uczennicą, niech wam pomoże iść za Chrystusem w każdym momencie życia i czuć się Kościołem, być żywymi członkami Kościoła!

      Spotkanie z młodzieżą - 6.09.1993 - Kowno.

Boże, Źródło wszelkiego dobra, dziękuję Ci, że w swojej miłości obdarzyłeś błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszkę godnością kapłaństwa. Posłałeś Go, aby gorliwie głosił Twoje słowo, szafował świętymi sakramentami, mężnie działał w Twoje Imię i zawsze był blisko każdego człowieka wzywając do przebaczenia, jedności i pokoju. Ty obdarzyłeś Go łaską męczeństwa, przez co upodobnił się do Chrystusa na drodze krzyżowej. Uwielbiamy i dziękujemy Ci, Panie, za ten wielki dar dla Kościoła, szczególnie za to, że uczyniłeś go pośrednikiem w rozdawnictwie łask. W swoim nieskończonym miłosierdziu racz zaliczyć Go w poczet świętych, a mnie, za jego wstawiennictwem udziel łaski ......., o którą z ufnością Ciebie proszę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

O Matko Nieustającej Pomocy, Najszczęśliwsza Matko Boskiego Dzieciątka; przychodzę do Ciebie z sercem ciężko zatroskanym, pełnym jednak ufności w Nieustającą Pomoc Twoją. Błagam Cię przez miłość Twego Boskiego Syna, przez boleści i troski, jakieś dla Niego ponosiła, bądź i dla moich dzieci (mego dziecka) – które Ci poświęciłem(łam) i dziś na nowo oddaję – dobrą i czułą Matką. Weź je pod Swoją obronę i otocz opieką w tych licznych niebezpieczeństwach, jakie im w życiu doczesnym zagrażają.

Ojciec Niebieski powierzył mi te dzieci, jako najcenniejsze dobro. Są one odkupione Najdroższą Krwią Syna Bożego.

Moim obowiązkiem jest tak je wychować nauką i przykładem, by stały się dziedzicami Królestwa Niebieskiego. Biada mi, jeżeli by choć jedno z nich z  mojej winy miało zginąć na wieki. Jakże bym za to ciężko odpowiedział(a) na sądzie Bożym.

Bez łaski Bożej, bez Twojej pomocy i pośrednictwa, o droga Matko, tego nie dokonam. Pomóż mi więc i błagaj Syna Swego, by mi udzielił potrzebnej siły i łaski. Naucz mnie, co mam czynić. Chętnie wszystko wykonam, by tylko dzieci moje dobrze wychować, by je do Boga i do Ciebie, do cnoty i dobrego doprowadzić. Lecz niebezpieczeństwa ze strony świata im grożące są wielkie, a ja nie wszędzie mogę być obecny(a). Jeżeli Ty, Najdroższa Matko ich nie obronisz i nie zachowasz, to wszelkie moje wysiłki będą nieskuteczne. Broń więc moje dzieci, o Matko najlepsza, Maryjo.

Wszak Ty zawsze pomagasz, a one do Ciebie należą. Oby zawsze Twoimi zostały, oby żadne z nich nie zginęło, żadne nieszczęśliwe nie było. Spraw to o Matko Nieustającej Pomocy. Amen

Święta Rito, posłuszna córko swoim rodzicom, kochająca małżonko gwałtownego męża, cierpliwa matko dwojga trudnych dzieci, dobrotliwie wyrozumiała współsiostro w klasztornej wspólnocie, cudowna współtowarzyszko cierpień ukochanego Pana. Ty znasz ludzi oraz ich nędzę. Ty wiesz także o palących troskach mego niespokojnego serca. Bezgraniczna ufność w moc Twego orędownictwa prowadzi mnie do Ciebie. Pomogłaś niezliczonym ludziom. W rozpaczliwych i prawie beznadziejnych wypadkach byłaś ostatnią ucieczką dla proszących Cię z wiarą. Nie opuszczaj mnie także w mojej wielkiej potrzebie ..... (wymienić ją). Ty doświadczyłaś wielu cierpień i stałaś się godną nosić na swym czole ranę cierniowej korony. Dopomóż mi także iść moją drogą, i nieść mój krzyż razem z Chrystusem, aby zaprowadził mnie do nieba. Amen.

Objawienie jest twórczym zaangażowaniem się osobowego Boga w historię człowieka.

W akcie Objawienia
Bóg żywy dobrowolnie ujawnił się człowiekowi w czynie i słowie w ramach historii zbawienia, której punktem kulminacyjnym były czyny i słowa Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa.

Odtąd Objawienie z woli Boga dociera 
do człowieka nie bezpośrednio,
lecz za pośrednictwem Kościoła
w formie żywej wiary i żywego nauczania.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Łk 12, 49-53 Wymagania służby Bożej

 


Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął! Chrzest mam przyjąć i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie.  Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie rozdwojonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej».

 

„Przyszedłem rzucić ogień...”

Ks. Mariusz Pohl

Dzisiejsza Ewangelia powinna być otrzeźwieniem i przebudzeniem dla tych wszystkich, którzy chcą traktować chrześcijaństwo jako religię świętego spokoju i błogiej szczęśliwości. Chyba większość z nas traktuje naukę Chrystusa jako takie ble, ble, ble dla małych dzieci, zbiór bajeczek, ładnych obrzędów, bezmyślnych przyzwyczajeń, które nikogo ani ziębią, ani parzą. Nieraz są trochę uciążliwe, więc się je opuszcza. Nieraz uprzykrzają życie, to się o nich zapomina. I tak jakoś leci: chrzciny, Pierwsza Komunia, ślub, pogrzeb, po drodze Pasterka, kolęda, Popielec, Wielkanoc. I to wszystko. Całe życie chrześcijańskie udało się nam szczęśliwie sprowadzić do nikomu nie wadzących obyczajów i chodzenia do kościoła. Gdy ktoś wykracza poza ten schemat, uznajemy go za fanatyka i dewota, by w ten sposób nie zakłócić sobie lekkiego, łatwego i przyjemnego wizerunku katolika. W ten sposób człowiek bardzo skutecznie odgradza się od Słowa Prawdy i usypia w błogim samozadowoleniu.

Czy o to chodziło Chrystusowi? Na pewno nie! On przyszedł rzucić na ziemię ogień, a nie ciepłe kluchy. To my przez swoją niemrawość i małoduszność zagasiliśmy żar Jego słów: wielu z nas nie chce, wielu się boi, wielu przyzwyczaiło się do dotychczasowej wegetacji i to uodparnia ich na wpływ Słowa. Ale ono nadal płonie pod grubą warstwą naszych błędnych przekonań, pogańskich teorii i światowych przyzwyczajeń. I jeśli okażemy gotowość autentycznego słuchania i ryzyko zmiany, wtedy w jednym momencie zapłonie jasnym blaskiem. I tak jak ogień zapałki ogarnia w mgnieniu oka suchą gałązkę, zamieniając ją w płonącą żagiew, tak i Słowo Chrystusa jest w stanie przemienić nas, jeśli tylko zechcemy i pozwolimy Mu na to.

Właśnie to miało miejsce w początkach głoszenia Ewangelii, w pierwszych wiekach życia Kościoła, w licznych okresach odrodzenia duchowego. Także dziś w wielu ruchach odnowy traktuje się Słowo Boże poważnie i zobowiązująco, i zaraz wydaje to owoce. Widać tam, że Ewangelia potrafi autentycznie wpłynąć na ludzkie życie, diametralnie przemienić myślenie, mentalność, motywacje, postępowanie. Wielu ludzi pod wpływem wiary zaczyna robić to, co dotąd istniało tylko w sferze mglistych przeczuć w stylu „trzeba by...”. Wiara staje się potężnym motorem napędowym sensownego i owocnego życia.

Przede wszystkim jednak wiara daje nam pewny grunt jasnych, uzasadnionych i niewzruszonych przekonań. Gdybyśmy tak szczerze i krytycznie postawili sobie pytanie: w co my właściwie wierzymy, według czego kształtujemy swoje myślenie i decyzje, co ma na nas największy wpływ, wtedy okazałoby się, że za naszymi wyborami kryją się telewizyjne slogany reklamowe, propaganda, moda, artykuły z kolorowej prasy, filmowe postacie. Wydaje się nam, że w swoim myśleniu jesteśmy niezależni i nowocześni, tymczasem ulegamy rozlicznym wpływom i manipulacjom, najczęściej nieuświadomionym. Dlatego nasza rzekoma wolność okazuje się tylko pozorna.

Dopiero prawda daje człowiekowi autentyczną wolność. Prawda pozwala rozsądzać, co jest dobre, a co złe, co należy wybrać i jak postąpić. Prawda, która nie zna kompromisów z kłamstwami i obietnicami tego świata. Człowiek, który tę prawdę znajdzie nie da się już nabrać na rozmaite obiecanki-cacanki, nie ulega złudzeniom, nie miesza zabobonu z wiarą, nie wierzy w sny i czarne koty, nie powtarza bezmyślnie, co mówiła ciotka Kazia i co pisali w „Skandalach”. A przede wszystkim człowiek taki wie, w czym może złożyć swoją ostateczną nadzieję i że warto dla niej wszystko inne poświęcić. To jest główne źródło siły chrześcijanina.

Były redaktor naczelny "Christianitas" proponuje, żebyśmy powrócili do tradycyjnej modlitwy za Ojczyznę. Prosi, by polscy katolicy troskę o dobro kraju wyrażali w wieczornym pacierzu słowami ks. Piotra Skargi:

 

Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniu Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

NAUCZ MNIE PANIE

Naucz mnie Panie miłować bliźniego
Mimo ż

Kto nie zgina kolan przed Bogiem, zegnie je przed śmiesznymi bożkami.

                                              Michael kard. Faulhaber


 





Ośrodek Nadzieja w Dubiecku

Wybrzeże 35a  37-750 Dubiecko

  Dyrektor Ośrodka: ks. Lesław Pelc

tel. 601 874 450

http://www.ksmap.pl/

 

 

Katecheza Przedmałżeńska

terminy:

15-17 stycznia 2016r.

12-14 lutego 2016r.

11-13 marca 2016r.

8-10 kwietnia 2016r.

13-15 maja 2016r.

24-26 czerwca 2016r.

Aby uczestniczyć w kursie wymagana jest rezerwacja telefoniczna:

601 874 450

Powrót

Dzisiaj jest

piątek,
09 grudnia 2016

(344. dzień roku)

Zegar

Jestem z wami.

Święta

Wyszukiwanie

Sonda

Czy modlisz się modlitwą różańcową?

sporadycznie

wcale

codziennie


Licznik

Liczba wyświetleń:
2139924