Serdecznie witamy

na internetowej stronie

PARAFII ALBIGOWA



Fragment witraża

Kiedy w życiu się zagubisz,

gdy nadejdą chwile złe,

zwróć swe modły ku Maryi,

Ona spełni prośby twe.

 

Miłość Twoja nie ma granic,

kochasz Matko dzieci swe,

gdy do Ciebie się zwracamy,

zawsze czułe serce Twe.

 

Świat ochraniasz przed burzami,

troską swą ogarniasz nas.

spieszysz zawsze nam z pomocą

w każdą chwilę, w każdy czas.

ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II

 

Wszyscy uczcie się być Kościołem przez ofiarną służbę ludziom i odważne przepowiadanie — bardziej czynem niż słowem — Dobrej Nowiny o Jezusie. Maryja, która pierwsza uwierzyła, ponieważ jako pierwsza przyjęła wcielone Słowo, a będąc Jego Matką, stała się też Jego uczennicą, niech wam pomoże iść za Chrystusem w każdym momencie życia i czuć się Kościołem, być żywymi członkami Kościoła!

      Spotkanie z młodzieżą - 6.09.1993 - Kowno.

Boże, Źródło wszelkiego dobra, dziękuję Ci, że w swojej miłości obdarzyłeś błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszkę godnością kapłaństwa. Posłałeś Go, aby gorliwie głosił Twoje słowo, szafował świętymi sakramentami, mężnie działał w Twoje Imię i zawsze był blisko każdego człowieka wzywając do przebaczenia, jedności i pokoju. Ty obdarzyłeś Go łaską męczeństwa, przez co upodobnił się do Chrystusa na drodze krzyżowej. Uwielbiamy i dziękujemy Ci, Panie, za ten wielki dar dla Kościoła, szczególnie za to, że uczyniłeś go pośrednikiem w rozdawnictwie łask. W swoim nieskończonym miłosierdziu racz zaliczyć Go w poczet świętych, a mnie, za jego wstawiennictwem udziel łaski ......., o którą z ufnością Ciebie proszę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Od 2013 roku realizowany jest w Polsce czteroletni program duszpasterski pod hasłem: „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa”. – Podejmując treści duszpasterskie związane z Chrztem pragniemy przygotować się na 1050. rocznicę Chrztu Polski, kształtując wiernych autentyczną duchowość chrzcielną. Chcemy, by wspomnienie historycznego wydarzenia o fundamentalnym znaczeniu dla chrześcijaństwa i państwowości na naszej ziemi, jakim było przyjęcie chrztu przez naszych pierwszych władców, stało się impulsem do odnowienia i umocnienia naszej wiary.

Czteroletni program nawiązuje do 1050. rocznicy Chrztu Polski,  którą będziemy przeżywać w 2016 r. Przez najbliższe cztery lata praca duszpasterska będzie się skupiała wokół następujących haseł: Wierzę w Syna Bożego (2013/2014),Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię (2014/2015), Nowe życie w Chrystusie (2015/2016), Idźcie i głoście (2016/2017). Każdy rok duszpasterski został powiązany ze znakiem nawiązującym do liturgii chrztu. Będą to kolejno: świeca, krzyż, woda i biała szata oraz olej.

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” – tak brzmi hasło roku duszpasterskiego, który rozpoczyna się wraz z pierwszą niedzielą Adwentu, 30 listopada br. Docenienie sakramentu pokuty i pojednania, a także pomoc tym ochrzczonym, którzy go zaniedbali, by odkryli w nim źródło Bożego Miłosierdzia – takie są priorytety Kościoła w Polsce na rok duszpasterski 2014/2015. Chcemy patrzenia na swoje życie jak na proces, w którym powinien dokonywać się wzrost dojrzałości w wierze. Na tej drodze potrzeba osób towarzyszących: doświadczonych duszpasterzy, stałych spowiedników i kierowników duchowych, którzy pomogą odczytywać znaki, dadzą wsparcie w trudnych chwilach i przez to wzmocnią wierność Bogu i gotowość otwarcia się na Jego obecność. Poznanie Boga winno owocować żywą relacją z Nim i życiem z wiary.

O Matko Nieustającej Pomocy, Najszczęśliwsza Matko Boskiego Dzieciątka; przychodzę do Ciebie z sercem ciężko zatroskanym, pełnym jednak ufności w Nieustającą Pomoc Twoją. Błagam Cię przez miłość Twego Boskiego Syna, przez boleści i troski, jakieś dla Niego ponosiła, bądź i dla moich dzieci (mego dziecka) – które Ci poświęciłem(łam) i dziś na nowo oddaję – dobrą i czułą Matką. Weź je pod Swoją obronę i otocz opieką w tych licznych niebezpieczeństwach, jakie im w życiu doczesnym zagrażają.

Ojciec Niebieski powierzył mi te dzieci, jako najcenniejsze dobro. Są one odkupione Najdroższą Krwią Syna Bożego.

Moim obowiązkiem jest tak je wychować nauką i przykładem, by stały się dziedzicami Królestwa Niebieskiego. Biada mi, jeżeli by choć jedno z nich z  mojej winy miało zginąć na wieki. Jakże bym za to ciężko odpowiedział(a) na sądzie Bożym.

Bez łaski Bożej, bez Twojej pomocy i pośrednictwa, o droga Matko, tego nie dokonam. Pomóż mi więc i błagaj Syna Swego, by mi udzielił potrzebnej siły i łaski. Naucz mnie, co mam czynić. Chętnie wszystko wykonam, by tylko dzieci moje dobrze wychować, by je do Boga i do Ciebie, do cnoty i dobrego doprowadzić. Lecz niebezpieczeństwa ze strony świata im grożące są wielkie, a ja nie wszędzie mogę być obecny(a). Jeżeli Ty, Najdroższa Matko ich nie obronisz i nie zachowasz, to wszelkie moje wysiłki będą nieskuteczne. Broń więc moje dzieci, o Matko najlepsza, Maryjo.

Wszak Ty zawsze pomagasz, a one do Ciebie należą. Oby zawsze Twoimi zostały, oby żadne z nich nie zginęło, żadne nieszczęśliwe nie było. Spraw to o Matko Nieustającej Pomocy. Amen

Strona stworzona z myślą o wszystkich tych, którzy z różnych względów nie mogą uczestniczyć w kościele we mszy świętej – chorych, podróżujących, przebywających w krajach bez kościołów. http://msza-online.net/?page_id=5

Święta Rito, posłuszna córko swoim rodzicom, kochająca małżonko gwałtownego męża, cierpliwa matko dwojga trudnych dzieci, dobrotliwie wyrozumiała współsiostro w klasztornej wspólnocie, cudowna współtowarzyszko cierpień ukochanego Pana. Ty znasz ludzi oraz ich nędzę. Ty wiesz także o palących troskach mego niespokojnego serca. Bezgraniczna ufność w moc Twego orędownictwa prowadzi mnie do Ciebie. Pomogłaś niezliczonym ludziom. W rozpaczliwych i prawie beznadziejnych wypadkach byłaś ostatnią ucieczką dla proszących Cię z wiarą. Nie opuszczaj mnie także w mojej wielkiej potrzebie ..... (wymienić ją). Ty doświadczyłaś wielu cierpień i stałaś się godną nosić na swym czole ranę cierniowej korony. Dopomóż mi także iść moją drogą, i nieść mój krzyż razem z Chrystusem, aby zaprowadził mnie do nieba. Amen.

Święty Jan Paweł II: Bracia i Siostry! Drodzy Rodacy w Kraju i na całym świecie!

 

Przyjmijcie dziś na nowo Boga, Jego moc i łaskę, która przyszła nam z Krzyża, z cierpienia, ze śmierci, a objawiła się w Zmartwychwstaniu Syna Bożego.

Przyjmijcie Chrystusa Zmartwychwstałego. Przyjmijcie Jego Krzyż i to wszystko, co on przynosi człowiekowi i ludzkości: zbawienie, wolność i godność Bożych synów, życie, żywot nasz naprawiony, żywot wieczny.

Objawienie jest twórczym zaangażowaniem się osobowego Boga w historię człowieka.

W akcie Objawienia
Bóg żywy dobrowolnie ujawnił się człowiekowi w czynie i słowie w ramach historii zbawienia, której punktem kulminacyjnym były czyny i słowa Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa.

Odtąd Objawienie z woli Boga dociera 
do człowieka nie bezpośrednio,
lecz za pośrednictwem Kościoła
w formie żywej wiary i żywego nauczania.

Słowa Ewangelii według świętego Jana

J 10, 11-18 Ja jestem dobrym pasterzem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jezus powiedział:

«Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.

Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz.

Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je potem znów odzyskać. Nikt mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».

 

„Ja jestem dobrym pasterzem”

Ks. Mariusz Pohl

IV niedziela wielkanocna nosi w roku liturgicznym miano Niedzieli Dobrego Pasterza. Jej celem jest uświadomienie nam, kim jest dla nas Jezus Chrystus i jaka jest Jego rola. Ilustruje ją najlepiej obraz pasterza. No, może już dziś mniej to rozumiemy, bo zawód pasterza należy w naszych czasach i naszej kulturze raczej do rzadkości, ale warto się zastanowić, jakie uniwersalne treści zawiera ta przenośnia.

Najlepiej treści te uwydatniają się w porównaniu ze złym pasterzem – najemnikiem. On pracuje tylko dla pieniędzy. Owce dla niego się nie liczą, są jedynie okazją do zrobienia interesu. Dlatego też nie zależy mu na owcach, nie podejmie dla nich żadnego ryzyka, bo nie łączy go z nimi żadna więź, żadna miłość. W przypadku jakiegoś zagrożenia owce pozostają same i bezbronne. Najemnicy potrafią być bezwzględni i bez żadnych skrupułów. Potrafią obiecać wszystko, czego tylko ludzi pragną czy pożądają, aby tylko uzyskać wpływy i władzę. A pęd do podniesienia poziomu życia jest dziś tak silny, że ludzi gotowi są poprzeć i zaufać każdemu, kto tylko obieca im spełnienie ich pragnień. Otwiera to potężne pole do kłamstwa, nadużyć, manipulacji, zniewolenia. Najemnik nie ma skrupułów!

Przykładów takiego „najemnictwa” życie niesie nam dziś na pęczki – w życiu gospodarczym, społecznym, politycznym, pewnie także i kościelnym. Nie koniecznie zaraz musi się to kojarzyć z jakimiś wielkimi zdradami, aferami czy krwawymi rzeziami niewinnych ludzi. Najemnictwo polega często nie tyle na robieniu rzeczy jawnie złych, co raczej na zaniedbywaniu rzeczy dobrych, wskazanych czy wręcz niezbędnych. Po prostu: po co się wysilać i męczyć. Tak powie każdy, do którego „owce nie należą”, który nie kocha ludzi, dla których pracuje.

A więc jednym z warunków tworzących dobre środowisko dla służby jest „przynależność”, więź z ludźmi powierzonymi opiece i trosce. Najlepiej widać to w rodzinie: rodzice kochający swe dzieci są dla nich najlepszymi pasterzami. Nieraz w szkole trafiają się podobni nauczyciele: już nie tylko pracownicy oświaty, ale autentyczni wychowawcy, żyjący sprawami swych uczniów, swych duchowych dzieci. Widać to także w naszych parafiach, który ksiądz kocha powierzonych sobie wiernych, a który tylko dla nich pracuje.

Skoro tak, to może warto by tworzyć warunki, które by sprzyjały budowaniu i umacnianiu się takich więzi; dokonać takiej duchowej i pedagogicznej „prywatyzacji”, czyli przejścia od anonimowej pracy z „masami” do kameralnej służby. Pasterz musi osobiście znać swoje owce, ich potrzeby, możliwości, problemy. Musi także odczuwać miłość i zaufanie swoich owiec, musi wiedzieć, że i im na nim zależy, że potrzebują jego i jego posługi. Gdy człowiek nie czuje się potrzebny i kochany, trudno wykrzesać mu z siebie prawdziwy zapał i troskę.

 

Wydawałoby się, że to może przesadne oczekiwania, że prawdziwy pasterz pracuje bez względu na to, czy owcom na nim zależy, czy też nie, że prawdziwa służba powinna być wyzuta ze wszelkich śladów osobistego przywiązania. Owszem, teoretycznie tak. Ale chyba tutaj właśnie przebiega ta delikatna granica między pasterzem, a najemnikiem. Najemnikowi wystarczy zakres obowiązków, coś w rodzaju „regulaminu służby wartowniczej”, który ściśle wyznacza, co trzeba robić, a czego nie wolno. Ale pasterzowi to nie wystarczy: on pyta, co może zrobić i co powinien. A tego żaden regulamin czy przepisy nie określą, bo to jest sprawa miłości.

Były redaktor naczelny "Christianitas" proponuje, żebyśmy powrócili do tradycyjnej modlitwy za Ojczyznę. Prosi, by polscy katolicy troskę o dobro kraju wyrażali w wieczornym pacierzu słowami ks. Piotra Skargi:

 

Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniu Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Ze względu na inne obowiązki duszpasterskie O. Józefa Witko, Msza Święta z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie, pod jego w naszej parafii, w dniu 28 maja 2015r., została odwołana. Serdecznie przepraszamy.

 

NAUCZ MNIE PANIE

Naucz mnie Panie miłować bliźniego
Mimo ż

Kto nie zgina kolan przed Bogiem, zegnie je przed śmiesznymi bożkami.

                                              Michael kard. Faulhaber


 





Ośrodek Nadzieja w Dubiecku

Wybrzeże 35a  37-750 Dubiecko

  Dyrektor Ośrodka: ks. Lesław Pelc

tel. 601 874 450

http://www.ksmap.pl/

 

 

Katecheza Przedmałżeńska

terminy:

 

16-18 stycznia 2015r. 

13-15 lutego 2015r.

13-15 marca 2015r. 

17-19 kwietnia 2015r.

15-17 maja 2015r.

26-28 czerwca 2015r.

 

Aby uczestniczyć w kursie wymagana jest rezerwacja telefoniczna (601 874 450).

Powrót

Dzisiaj jest

poniedziałek,
27 kwietnia 2015

(117. dzień roku)

Zegar

Jestem z wami.

Święta

św. Joanny Beretta Molli - wspomnienie dowolne

Dziś także:
Tydzień modlitw o powołania do służby Bożej w Kościele

Imieniny:
Felicji, Teofila, Zyty

Wyszukiwanie

Sonda

Czy modlisz się modlitwą różańcową?

sporadycznie

wcale

codziennie


Licznik

Liczba wyświetleń:
1544168